I
R
M
I
N
E
R
E
M
U
E
Publicaties
"Twee mannen zitten op de grond. Hun lichamen zijn voor een deel in elkaar verstrengeld ... Het zijn Julius Caesar (Aus Greidanus jr.) en Brutus (Kristof van Boven). ...Links vooraan zit een vrouw (Irmine Remue). Ze maakt tijdens de voorstelling schetsen van de lichamen van Caesar en Brutus. In de tekst van Verhelst wordt ze aangeduid als 'moeder' ...

Het is de verbale en fysieke choreografie van beide figuren die het hart van de voorstelling vormt. Bij de vrouw die schetst, openen zich wel mogelijkheden tot associaties. Staat zij voor de kunst die zich aan de macht onderwerpt? Zijn haar schetsen een vereeuwiging van de poses van de macht, het equivalent van de verheerlijking van de machthebbers door schilders en beeldhouwers doorheen de eeuwen? Je kunt ook denken aan de schetser in bepaalde rechtszaken: wordt hier het proces van de machthebber vastgelegd? Of zijn het anatomische studies van de spieren en pezen van de macht? Bij het binnenkomen van de theaterzaal in Haarlem (waar ik de voorstelling zag) hingen de schetsen die Remue tijdens de vorige opvoeringen in inkt, krijt en potlood maakte van de in elkaar hakende lichamen van Caesar en Brutus. ... De lichamen worden hier expressies van pijn. Het zijn niet langer lichamen van machthebbers, maar gekwelde lichamen van slachtoffers. ... de schetsen van Remue verschijnen als verstrengelde, lijdende en agoniserende anonieme lichamen,"

Uit: Erwin Jans, "Anatomie van de macht. Over 'Julius Caesar' van Peter Verhelst", Ny (website en tijdschrift voor literatuur, kritiek & amusement), 18 Augustus 2010